75 of 365

Medyo naiinip na ako sa pag-iintay na matapos ang mga dinodownload ko para sa movie marathon ko para sa araw na ‘to. Kung hinuhuli nga lang ang mga adik sa kakapanood eh baka na-tokhang na ako. Siguro kaya ko nang mabuhay ng walang labasan ng bahay ng isang taon, as long na may sapat na supply na pagkain, kuryente at internet connection.

‘Di ko alam kung saan nagsimula ang pagiging adik ko sa pelikula. Wala naman kaming Betamax at VHS. Siguro dahil sa Million Dollar Movies na palabas dati sa TV. Pinagpupuyatan ko yun, natatandaan ko. Kung may magandang pelikula, kukulitin ko ang mama ko o kaya ang lola, o pinag-iipunan kong makapanood ng sine, medyo mura lang naman dati, pwede pa ulitin. Hanggang nauso na ang VCD at DVD.

Kung pwede ko nga lang ibenta ang naipon kong VCD at DVD, kung isasama pa sa computation ang mga nagastos ko sa kakanood ng sine, mayaman na ako at madami nang ipon. Hahahaha. Naalala ko pa dati, kailangan everyday may 10 pesos akong itabi, para every week makapanood ako ng sine, 50 pesos lang naman kse ang sine nung college tayo.

Kahit nung nasa bundok ako. We always looked forward sa movie nights. Kahit ‘di maintindihan ng mga kasama ko yung sinasabi sa pelikula, basta nakikita nila yung action, okay na. Kaso sa series na Alias ni Jennifer Garner kailangan na daw nilang maintindihan yung kwento at doon nila ako nasimulang mahalin bilang interpreter. Sobrang cool manood nun, naka-projector kami, may speaker, at lahat seryoso. Bawal maingay. Sa mga oras na ‘yun payapa ang mga utak namin.

‘Di ako binibigo ng mga pelikula para kalmahin ang utak ko. Dati, babyahe ako ng 3 hours mula Bulacan pa-Sta.Mesa, ‘di ako papasok sa klase, manonood lang ako ng sine para kalmahin ang utak ko. Buong araw akong nasa loob ng sinehan. Literal na palamig ng ulo. ‘Di ako magsasawa sa paulit-ulit lang na pelikula. Ano bang movie yung pinanood ko nun na 4 times kong inulit? Boys and Girls! Claire Forlani at Freddie Prinze, Jr.

Hindi ko pampalipas ng oras ang panonood. Madalas pa nga ‘pag sobrang busy ng schedule, saka ako manood ng pelikula. Pampayapa lang ng utak. Ewan ko ba. Parang yosi na siguro para sa akin. Sa mga may kabisado na sa akin, alam nilang exhausted na ako pag naka-play na si Meet Joe Black o kaya The Lake House o City of Angels. Merong panahong irerepeat marathon ko ang Pretty Woman, Runaway Bride, Notting Hill at kung ano pang pelikulang nandun si Julia Roberts for the sake na may makita akong maganda. Haha. Merong moments nang pagiging hopeless romantic at uulitin nanaman ang Serendipity, You’ve got Mail, Sleepless in Seattle, Love Affair at While You Were Sleeping.

Maraming ‘di makakarelate sa pag-uulit ko ng mga pelikula. Ang hirap mag-explain kaya iniiwasan ko na lang na hindi makita ng iba na pinapanood ko uli.

At yun. Natapos na ang mga dinodownload ko at pwede na akong magsimula ng pampakalma marathon ko.

 

 

 

 

 

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s